

Witte salie
€ 8,00
Van de Mexicaanse sahumerio tot de Rauhnächte in de Alpen: een kruid aansteken, de rook van kamer naar kamer dragen, het raam openzetten.
In huizen over de hele wereld trekt er rook door de kamers: in Mexico zegt men sahumar, in Brazilië defumar, in de Alpen räuchern, in het Engels smudging, en bij ons smudgen of gewoon salie branden.
Palo santo (Bursera graveolens), gecertificeerde oogst uit Ecuador: een staafje dat je zo aansteekt, uitblaast en de volgende keer opnieuw aansteekt. In ons Huis zeggen we dat het elke ruimte heiligt.
Van de Mexicaanse sahumerio tot de Rauhnächte in de Alpen: een kruid aansteken, de rook van kamer naar kamer dragen, het raam openzetten.

Een schaaltje dat hitte verdraagt, een bedje zand of een wierookkooltje, een raam op een kier. Rook heeft lucht nodig.

Palo santo (staafje) en witte salie (gebonden bundel) brand je zoals ze zijn: punt aansteken, vlam uitblazen, de gloed laten roken.

Bijvoet, imphepho en Mexicaanse dragon (yauhtli) gaan in kleine hoeveelheden op het kooltje, een snufje tegelijk.

Draag het schaaltje van kamer naar kamer, van de hoeken naar de deur. Agua de Florida brand je niet: die versproei je als nevel. Door het open raam ververst de lucht zich.

De gloed gaat helemaal uit voordat je de kamer verlaat, bewaakt tot het einde. Lucht het huis, en het neemt zijn gewone gang weer op.
« Got it here in Europe, I'm thrilled, shipping super fast. Imphepho is essential for ancestral work as incense or tea. :) »
Rook door een huis dragen is een van de meest gedeelde gebaren ter wereld. In het Engels heet het smudging, bij ons smudgen: een woord uit de rookceremonies van inheemse naties van Noord-Amerika, waar witte salie, veenreukgras (sweetgrass) en ceder de voorouders uitnodigen. In Mexico en de Andes sahumar men het huis met copal, palo santo en pericón. In Brazilië put de defumação uit meerdere bronnen: de wierook van de kerk, de rook van de inheemse volken, de terreiros van de umbanda, waar ze de ceremonies opent. In de Alpen en in Beieren berookt men huis en stal in de twaalf winternachten, de Rauhnächte. In Zuid-Afrika verbranden de sangoma imphepho om de amadlozi te roepen, de voorouders.
Elke traditie zegt in haar eigen woorden wat de rook doet: zegenen, beschermen, wegnemen wat zwaar weegt.
De kruiden die wij hebben, en wat elk ervan in de rook brengt:
Meer over twee van deze kruiden: imphepho, de telefoon naar de geesten en bijvoet, het oudste van de kruiden.
Zet een raam op een kier en steek de punt van het staafje aan, of een wierookkooltje in een hittebestendig schaaltje. Blaas de vlam uit en laat de gloed roken. Loop door elke kamer, van de hoeken naar de deur, met een schaaltje eronder voor de as. Losse kruiden gaan een snufje tegelijk op het kooltje. Druk de gloed aan het eind in zand of aarde tot hij koud is, en lucht het huis.
Thuis zeggen velen gewoon, zachtjes en kamer na kamer, wat ze de plek toewensen: dank voor wat ze heeft beschut, een wens voor wie er woont.
Bij de intrek in een nieuw huis, bij de wisseling van de seizoenen, na een zware tijd, bij de jaarwisseling. In de Alpen zijn het de twaalf nachten tussen Kerstmis en Driekoningen; in Mexico de vooravond van Sint-Michiel; in de Andes augustus, de maand van de Pachamama.
Rook prikkelt de luchtwegen. Een raam open tijdens het smudgen, daarna een lange tocht. Geen rook in de kamer van een baby of een jong kind; dieren gaan de kamer uit, vogels vooral. Bij astma of een allergie voor composieten (bijvoet, imphepho) zie je ervan af of smudge je buiten. De gloed blijft bewaakt tot hij uit is, ver van gordijnen.
Zet een raam open, steek de punt van een saliebundel of een palo-santostaafje aan, blaas de vlam uit en laat de gloed roken. Draag hem door elke kamer, van de hoeken naar de deur, met een schaaltje eronder voor de as. Doof de gloed daarna in zand en lucht het huis.
Elke traditie heeft haar gebaar: de rook van een kruid, besprenkeld water, zout, gebed. In ons Huis houden we van Agua de Florida, „het water dat wakker maakt”, dat het veld in een oogwenk reinigt, en van palo santo, dat elke ruimte heiligt. Het gebaar van de rook is eenvoudig: een aangestoken kruid, het schaaltje van kamer naar kamer, het raam open.
Smudgen is de rook van een kruid over jezelf of door een huis laten gaan. Het woord komt uit de rookceremonies van inheemse naties van Noord-Amerika; in Mexico zegt men sahumar, in Brazilië defumar, in de Alpen räuchern.
De kruiden van je eigen traditie, of die waarvan je de rook liefhebt. Witte salie en palo santo steek je zo aan, als bundel en als staafje; bijvoet, imphepho en Mexicaanse dragon gaan los op een kooltje. Bijvoet is het kruid van Europa, het kruid van Sint-Jan.
Op de momenten die ertoe doen: bij een verhuizing, bij de wisseling van de seizoenen, na een zware tijd, bij de jaarwisseling. In de Alpen zijn het de twaalf winternachten, in Mexico de vooravond van Sint-Michiel.
Met lucht, ja. Rook prikkelt de luchtwegen: een raam open tijdens het smudgen en een flinke tocht erna, geen rook in de kamer van een slapende baby, bij vogels of naast iemand met astma. Laat de gloed nooit onbewaakt, en brand niets wat gelakt, geverfd of bedrukt is.
Palo santo is een hout: een staafje met een zachte rook van hout en citroen. Witte salie is een kruid, tot een bundel gebonden, met een dichte, harsige rook. Je kunt met allebei smudgen, apart of na elkaar.
Ja, tijdens en erna. De rook heeft een uitweg nodig, en een goed gelucht huis ademt beter.
Vraag het aan het Woud: de ethiek van een plant, dosis, afstamming, synergie. Het deelt wat volkeren hebben doorgegeven en wat boeken hebben opgeschreven.