Gül Yaprağı ve Şam Gülü
İlahi aşkın çiçeği
en düşük €6,00
Dokuz Ot Büyüsü’nün pelin otu (Artemisia vulgaris), İngilizlerin cadının mumu dediği sığır kuyruğu otu, Yaratılış’ın ve Shakespeare’in adamotu: otçuların, şifacı kadınların ve cadıların bitkileri, her biri hikâyesi ve kaynağıyla.
Avrupa köylerinde otları bilen kadın, pelin otunun nerede yetiştiğini ve hangi gece toplandığını bilirdi.
Ona otçu, ebe, şifacı derlerdi; bazen de cadı.
İlahi aşkın çiçeği
en düşük €6,00
Kutsal Dişil’in otu
en düşük €7,00
Uyandıran su
en düşük €14,00
« Returning customer, here! I LOVE this shop. The energy in all of the herbs is fantastic! I even just made a powerful herbal oil from a mixture of the lotus petals I bought. Thanks for the inspiration 💐 »
« Amazing quality chamomile. I just love this herb shop, it is one of my favorites, you can tell everything is of high quality! »

23 Haziran akşamı Avrupa otlarını toplardı. İtalya’da sarı kantaron, lavanta ve biberiye geceyi dışarıda bir leğen suyun içinde geçirir, acqua di San Giovanni olur; sabah uyanınca yüz onunla yıkanır.

Lentoda bir demet pelin otu (Artemisia vulgaris). Çin’de Ejderha Teknesi Bayramı’nda kötü ruhları uzak tutar; Japonya’da 5 Mayıs’ta pelin otu ve süsen hâlâ saçak altında asılı durur.

Kuru pelin otu yapraklarıyla dolu küçük bir kesecik, yastık kılıfına sokulur: 20. yüzyıl aktarlarının ve bizim rüyacılarımızın taşıdığı rüya uygulaması.

Bir kömürün üzerinde bir tutam pelin otu ya da sığır kuyruğu otu, pencere aralık. Sığır kuyruğu otu uzun süre meşale olarak kullanıldı: uzun, kuru sapı iç yağına batırılırdı.

Adamotu, güzelavratotu, tatula ve banotu kitaplarda okunur, botanik bahçesinde seyredilir. Bunlar zehirdir: toplanmaz, içilmez, yakılmaz.
Avrupa’nın kırsalında bitkilerle hastalara bakan kadınlar ve erkekler pek çok adla anılırdı: otçu kadın, halk hekimi, ebe; İngilizlerde de cunning folk, yani bilen insanlar. Cadı sözcüğü de dile gelirdi, bazen bir mahkemede. Cadı bitkileri, halk belleğinin onlara emanet ettiği otlardır: Aziz Yahya otları, kapıyı bekleyenler ve birkaç ünlü zehir.
Fransızcada “herbe aux sorcières” (cadıların otu) aynı anda birden çok bitkiyi adlandırır: adını Odysseia’daki büyücü Kirke’den alan Circaea, mine çiçeği ve Afrika tarlalarında yaşayan küçük, asalak bir bitki olan striga (Vikipedi (fr)). Bu sayfa, cadıların ve halk hekimi kadınların elinde tuttuğu bütün bitkilerden söz ediyor.
Ayın da kendi otları ve geceleri var, Purnima’dan altıncı günün ökseotuna: dolunay ritüelleri.
10. yüzyılda İngiliz bir keşiş, Lacnunga elyazmasına bir büyü sözü kopyalar: Dokuz Ot Büyüsü (British Library, Harley MS 585). Büyü, dokuz zehre karşı dokuz otu çağırır ve ilk sırada pelin otu (Artemisia vulgaris) gelir: “Una þu hattest, yldost wyrta”, Una’dır adın, otların en yaşlısı. Aynı büyü sözünde Woden dokuz zafer dalı alıp yılana vurur; yılan dokuz parçaya ayrılıp uçar.
Bu tanımlamaların birçoğu filologlar arasında hâlâ tartışılıyor. Bu otlardan ikisi INFUSE’da yaşıyor: Fransa’da yabani olarak toplanan pelin otu ve mægðe’nin kuzeni roma papatyası.
Tarihi yazıya geçmiş olanlar, her anlatının kaynağıyla:
| Bitki | Anlatılanlar | INFUSE’da |
|---|---|---|
| Pelin otu, Artemisia vulgaris | Plinius’a göre adı doğumların tanrıçası Artemis’ten gelirmiş; Orta Çağ’da Cingulum Sancti Johannis, yani Aziz Yahya’nın kemeridir ve Aziz Yahya Yortusu’nun arifesinde takılan dallarından örülmüş bir taç kötülükten korurdu (Grieve, 1931) | yaprak olarak |
| Sığır kuyruğu otu, Verbascum thapsus | eski İngilizce adı hag’s taper, cadının mumu demektir: uzun, kuru sapı don yağına batırılınca meşale gibi yanardı; Avrupa’da da Asya’da da kötü ruhları kovduğuna inanılırdı (Grieve, 1931) | yaprak olarak |
| Papatya | Dokuz Ot Büyüsü’ndeki mægðe | roma papatyası |
| Sarı kantaron, Hypericum perforatum | 24 Haziran civarında çiçek açan Aziz Yahya otu; Fransızcada ona chasse-diable, yani şeytan kovan denirdi, İtalyancada scacciadiavoli | satılmıyor |
| Mine çiçeği, Verbena officinalis | cadı otlarından biri; Plinius, Galyalıların kehanetleri için onu kullandığını ve Köpek Yıldızı’nın doğuşunda, ay da güneş de onu görmeden toplandığını yazar | satılmıyor |
| Sedefotu, Ruta graveolens | Napoli’de cimaruta muskası bir sedefotu dalını taklit eder; Meksika’da ruda, nazara karşı yapılan limpia’larda kullanılır, Brezilya’da ise arruda kulağın arkasına sıkıştırılır | satılmıyor, zehirli |
| Adamotu, Mandragora officinarum | Tekvin’in bitkisi; Theophrastos, onu sökmek için etrafına kılıçla çizilen üç daireyi anlatır; Shakespeare ona bir çığlık verir | Orman’da, satılmıyor |
| Güzelavratotu, Atropa belladonna | Linnaeus ona hayatın ipini kesen Moira Atropos’un adını verdi; bella donna, güzel kadın, göz bebeklerini onunla büyüten İtalyan kadınlarını hatırlatır | Orman’da, satılmıyor |
| Tatula, Datura stramonium | halk dilinin büyücü otu ve şeytan otu dediği dikenli elma | Orman’da, satılmıyor |
| Kara banotu, Hyoscyamus niger | Andrés Laguna’nın Metz’te, büyücülükle suçlanan bir çiftin evinden alınmış olarak eline geçtiğini söylediği yeşil merhemin otlarından biri | satılmıyor |
Adamotu, güzelavratotu, tatula ve banotu Solanaceae familyasındandır. Aynı alkaloitleri, atropin ve skopolamini içerirler; zehirleyen doz, etki eden doza yakındır.
İspanyol hekim Andrés Laguna, 1555’te yayımlanan Dioskorides yorumunda, Metz’te kendisine büyücülükle suçlanan bir çiftin evinden alınmış bir kap yeşil merhem verildiğini anlatır; ona göre merhem baldıran, köpeküzümü, banotu ve adamotundan yapılmıştı. Laguna merhemi cellatın karısına sürdü; kadın otuz altı saat uyudu. Cadı merhemleri fikri bu anlatıdan ve birkaç başkasından doğar; tarihçiler bunu hâlâ tartışıyor.
Adamotunun kendi anlatı döngüsü vardır. Tekvin’de Rahel, çocuk sahibi olmak için onu Lea’dan ister. MÖ 4. yüzyılda Theophrastos toplanışını anlatır: kılıçla çizilen üç daire, batıya dönük bir yüz. Shakespeare’in Juliet’i, topraktan sökülen adamotlarının çığlıklarından korkar.
Bu bitkilerle kitaplarda ve botanik bahçelerinde karşılaşılır. Hikâyelerini Orman’da anlatıyoruz ve onları satmıyoruz.
23 Haziran akşamı, gündönümünün arifesinde Avrupa ot toplardı. Sarı kantaron tam o sırada çiçek açar ve Aziz Yahya otu adı kıtanın neredeyse bütün dillerinde karşımıza çıkar. İtalya’da aynı gece, içinde bahçenin çiçekleri ve otları – özellikle sarı kantaron, lavanta ve biberiye – yüzen bir leğen su dışarıda bırakılır: sabah bu acqua di San Giovanni ile yüz yıkanır. Slavlarda bu gece Kupala gecesidir: otlar toplanır, taç olarak örülüp nehre bırakılır ve ateşlerin üzerinden atlanır.
Ülke ülke, otları ve çiçek suyuyla: Aziz Yahya otları.
Latin Amerika’da halk hekimi kadına curandera denir; Brezilya’da benzedeira, yani kutsayan kadın. Meksika’da limpia, bedenin üzerinden bir demet sedefotu, fesleğen ya da pirul geçirir. And Dağları’nda ve Amazon’da curandero’lar kişinin üzerine bir yudum Agua de Florida püskürtür, buna soplo denir: parfümcü Robert Murray’nin 1808’de New York’ta piyasaya sürdüğü bir çiçek ve narenciye suyu. Brezilya’da benzedeira, duası boyunca elinde bir arruda ya da guiné dalı tutar.
Pelin otu (Artemisia vulgaris): hamilelik ve emzirme döneminde kullanılmaz; Asteraceae alerjin varsa dikkatli ol. Sedefotu zehirlidir: güneşte, ona dokunmuş cildi yakar ve hamilelikte tehlikelidir. Adamotu, güzelavratotu, tatula ve banotu zehirdir: birkaç meyve ya da birkaç tohum ciddi bir zehirlenmeye yeter. Tütsüleme pencere aralıkken, perdelerden uzakta yapılır; astımın varsa dumanı solumayı sınırla. Bitkilerimiz Fransa’da serbestçe satılır; yasa ülkeden ülkeye değişir, sipariş vermeden önce kendi ülkenin yasasına bak.
Avrupa’nın halk belleğinin cadılarla ve halk hekimi kadınlarla bağdaştırdığı bitkiler: Aziz Yahya’nın pelin otu (Artemisia vulgaris), cadının mumu denen sığır kuyruğu otu, şeytan kovan sarı kantaron, kehanetlerin mine çiçeği, sedefotu ve dört ünlü zehir, yani adamotu, güzelavratotu, tatula ve banotu. Yukarıdaki tablo her anlatının kaynağını veriyor.
10. yüzyılda kopyalanmış bir Anglosakson büyü sözü olan Dokuz Ot Büyüsü’ndekiler: pelin otu, sinirotu, su teresi, betonika, papatya, ısırgan, yabani elma, frenk maydanozu ve rezene. Pelin otu orada otların en yaşlısı diye anılır.
Her geleneğin kendi bitkisi var. Avrupa pelin otunu kapıların üstüne asardı, sarı kantarona şeytan kovan derdi; Maud Grieve, sığır kuyruğu otunun kötü ruhları kovduğuna inanıldığını aktarır; Meksika’da limpia, bedenin üzerinden bir demet sedefotu geçirir. Bunlar geleneğin uygulamalarıdır ve öyle aktarılır.
Ünü böyle: cimaruta muskasının bir dalını taklit ettiği Napoli’den Meksika’ya ve Brezilya’ya kadar. Aynı zamanda zehirli bir bitkidir: güneşte, ona dokunmuş cildi yakar ve hamilelikte tehlikelidir. Onu satmıyoruz.
Eski bitki kitapları internette ücretsiz okunabilir: Maud Grieve’in A Modern Herbal’ı (1931), Plinius’un Naturalis Historia’sı, Gerard’ın The Herball’ı. Dokuz Ot Büyüsü British Library’de saklanır. Sayfanın altındaki kaynak listesi hepsinin adını veriyor.
Bazıları evet. Pelin otu, sığır kuyruğu otu, papatya ve lavanta yüzyıllardır önlemleriyle birlikte içilir ya da yakılır. Adamotu, güzelavratotu, tatula ve banotu zehirdir: okunurlar, tüketilmezler.
DİĞER NİYETLER · Ritüel