Przejdź do treści
INFUSE
Serdecznik syberyjski (Marihuanilla)

Rytuał

Serdecznik syberyjski Marihuanilla

Leonurus sibiricus

„Rozmowa, nie fala.”

Tradycyjnie kojarzona z emocjonalną lekkością i łagodną wewnętrzną regulacją.

11,00 €

Ekstrakt z żywicy · 5g

Nasza marihuanilla oferowana jest w całych liściach.

Serdecznik syberyjski (Marihuanilla)

Ekstrakt z żywicy

Marihuanilla

Otworzyć zmysły, otworzyć serce, medytować, świętować inaczej — albo prowadzić krąg.

5g

Starannie dobrane · dostawa na cały świat · zwrot w ciągu 14 dni

Poza Unią Europejską przy odbiorze mogą zostać pobrane lokalny VAT i opłaty celne. Wysyłka i cło, kraj po kraju

Pierwsza osoba, która o niej opowie?

Czytaj Marihuanilla przez swój świat

Dotknij świata, a cała strona przepisze się dla niego.

Stronę czyta się od strony ceremonii: subtelne zmysły, głębia, wewnętrzna podróż.

✦ Marihuanilla · w jednym oddechu ✦

Rozmowa, nie fala.

Tradycyjnie kojarzona z emocjonalną lekkością i łagodną wewnętrzną regulacją.

Serdecznik syberyjski (Marihuanilla) — widok 2

⊹ Ścieżka rośliny

⊹ CZĘSTE PYTANIA ⊹

Odpowiadamy ci.

Co to jest serdecznik syberyjski (marihuanilla)?

Marihuanilla (Leonurus sibiricus) to roślina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z Azji Północno-Wschodniej i znaturalizowana w Meksyku. Tradycyjnie sięga się po nią wieczorem dla uczuciowej swobody i łagodnej wewnętrznej regulacji.

Do jakiej rodziny należy serdecznik syberyjski?

Do rodziny jasnotowatych, Lamiaceae, jak szałwia i lawenda. Jej najlepiej zbadane związki to dwa alkaloidy, leonuryna i stachydryna. Nazwa marihuanilla bierze się z dłoniastego kształtu jej liści i z historycznego użycia jako ziela do palenia w Meksyku.

Jakie jest działanie serdecznika syberyjskiego?

Źródła etnobotaniczne opisują ją jako bardziej uspokajającą niż euforyzującą. Jej temperament jest subtelny, stopniowy, zakorzeniony — roślina wieczoru, tradycyjnie kojarzona ze spokojniejszym polem uczuciowym i z poczuciem wewnętrznej spójności, które rozwija się w czasie. Dale Pendell zalicza ją do kojących roślin do palenia.

Jak przygotować napar z serdecznika syberyjskiego?

INFUSE oferuje ją jako ekstrakt żywiczny: od wielkości ziarnka ryżu do wielkości ziarnka ciecierzycy, pod język (mocniej) albo rozpuszczony w 250 ml ciepłego napoju (~50-60 °C), do picia powoli wieczorem. Klasyczna droga chińska używała suszonego liścia jako naparu — ten sam wieczorny gest, na innej postaci rośliny.

Czy można palić serdecznik syberyjski?

Palenie suszonych liści to historyczna droga meksykańska — same dają cierpki dym, który tradycja łagodziła w mieszance (dziewanna, damiana). INFUSE oferuje marihuanillę jako ekstrakt żywiczny, przeznaczony do rozpuszczenia w ciepłym napoju, a nie do palenia.

Czy serdecznik syberyjski jest odradzany w ciąży?

Tak, kategorycznie. Roślina ma działanie uterotoniczne, które może pobudzać skurcze — nigdy nie wolno jej stosować w ciąży. To właśnie ta właściwość czyniła z niej w medycynie chińskiej tonik poporodowy, używany wyłącznie po porodzie i pod nadzorem.

Wszystkie pytania
Czym jest Yi Mu Cao?

Yi Mu Cao (益母草) to chińska nazwa marihuanilli — znaczy „ziele dobroczynne dla matki”. To jeden z najstarszych udokumentowanych toników kobiecości, wzmiankowany już w Księdze Pieśni (Shi Jing, około 1000-500 p.n.e.), a potem włączony do klasycznej farmakopei chińskiej.

Dlaczego marihuanillę nazywa się rośliną wędrowną?

Ponieważ jedna i ta sama roślina niesie trzy opowieści zależnie od ziem, które ją przyjmują — dobroczynna matka w Chinach (Yi Mu Cao), ziele do palenia w Meksyku (marihuanilla), strażniczka warzywnika w tradycjach słowiańskich. Ta sama farmakologia, przeciwstawne wyobraźnie.

Jakie rośliny łączą się z marihuanillą?

Damiana dla uczuciowego ciepła, dziewanna dla złagodzenia mieszanki do palenia, bylica dla pamięci snów, głóg do łagodnej filiżanki na koniec dnia, męczennica na wieczory, które się wyciszają. To wieczorne kompanie, łagodne i stopniowe.

⊹ Rozdział · Pytania ⊹

Zapytaj, odpowiedz, podziel się.

Jedno pytanie, jedna odpowiedź — czasem kilka głosów. Społeczność odpowiada pierwsza; INFUSE uzupełnia, gdy to potrzebne.

Nikt jeszcze nie otworzył wątku o tej roślinie. Możesz być pierwszym głosem — prawdziwe pytanie, sposób użycia, wątpliwość, szczegół.

W głąbbotanika · fitochemia · historiaCzytaj

Botanika — wędrowna mięta

Leonurus sibiricus L. to wyprostowana roślina zielna z rodziny Lamiaceae (mięty), która na pojedynczej łodydze może przekroczyć dwa metry. Jej ciemnozielone liście, drobno ząbkowane i głęboko powcinane, rysują dłoniastą sylwetkę: to od niej pochodzi nazwa marihuanilla. Jej kwiaty, od fioletowych po różowopurpurowe, układają się w ciasne okółki wokół łodygi, w szczytowych kłosach, i są bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły (Schultes, Hofmann i Rätsch, Plants of the Gods, s. 46-47).

Rodzaj Leonurus bywa mylący. Klasyczny europejski serdecznik pospolity (motherwort) to Leonurus cardiaca; „marihuanilla” to Leonurus sibiricus — dwa spokrewnione, ale odrębne gatunki o różnym profilu chemicznym, w dawniejszej literaturze czasem mylone. Istnieje też trzecia pomyłka, poważniejsza: Leonurus (Lamiaceae) nie ma nic wspólnego z Leonotis (na przykład Leonotis leonurus, „wild dagga”), innym rodzajem z tej samej rodziny. Dawna karta INFUSE nosiła przez pomyłkę zapis „Leonurus sibiricus”: poprawna nazwa brzmi Leonurus sibiricus.

Zasięg i naturalizacja

Roślina występuje od Syberii po Azję Wschodnią (północne Chiny, Mongolia, Korea, Japonia) i znaturalizowała się w Ameryce Środkowej i Południowej po wprowadzeniu jej szlakami kolonialnymi (Schultes, Hofmann i Rätsch, s. 46-47). Dziś spotyka się ją na otwartych siedliskach Meksyku, Brazylii i południa Stanów Zjednoczonych — często jako chwast terenów przekopanych. Zdolność do podróżowania i osiedlania się wszędzie czyni z niej, dosłownie i symbolicznie, roślinę wędrowną.

Fitochemia (opis)

Rodzaj Leonurus jest bogaty: literatura przeglądowa wymienia ponad dwieście wyspecjalizowanych metabolitów. U L. sibiricus najlepiej zbadane związki to dwa alkaloidy — leonuryna i stachydryna — a wraz z nimi diterpenoidy (leojaponina, leozybiryna, preleozybiryna), beta-sitosterol, triterpeny, irydoidy, flawonoidy i kwasy fenolowe. Zawartość leonuryny podawana dla L. sibiricus mieści się w granicach od 0,8 do 4,2 mg/g w zależności od partii. Wymienienie tych związków ma charakter opisowy i nie oznacza żadnej obietnicy działania.

Dale Pendell w Pharmako/Poeia (s. 222-223) opisuje ją jako „bardziej uspokajającą niż euforyzującą” i daje jej miejsce w kojącej mieszance do palenia.

Co mówią badania

Roślina jest przedmiotem badań farmakologicznych, skupionych przede wszystkim na leonurynie; zostawiamy je farmakologom, a tutaj trzymamy się tradycji. Wynikające z nich środki ostrożności, z ciążą na czele, zebraliśmy niżej, w części Bezpieczeństwo.

Długa linia — jedna roślina, trzy opowieści

Chiński los jest najdawniej udokumentowany. Pod nazwą t'uei roślina figuruje już w Shih Ching (Księdze Pieśni, około 1000-500 p.n.e.), zanim podjęły ją klasyczne zielniki. W medycynie chińskiej Yi Mu Cao — „ziele dobroczynne dla matki” — staje się jednym z wielkich toników kobiecości: regulacja cykli, powrót do sił po porodzie (wydalenie odchodów połogowych, obkurczenie macicy), ukojenie „poruszonego serca” (Shen). Nazwa oddaje rolę z rzadką precyzją: ani „roślina kobiet” (za szeroko), ani „tonik maciczny” (za technicznie) — ziele dobroczynne dla matki.

Meksykański los jest nowoczesny i ludowy. Przybyła galeonami i szlakami kolonialnymi — być może przez Manilę, a potem Nową Hiszpanię — roślina naturalizuje się, a mestizowscy uzdrowiciele ją przyjmują. Pali się jej suszone liście, zebrane z kwitnącej rośliny, po jednym do dwóch gramów na papierosa, w Ameryce Środkowej i Południowej, aż po wyżyny Chiapas (Schultes, Hofmann i Rätsch, s. 46-47; Pendell, s. 222-223, cytujący Díaza 1975-1979 i Embodena 1979 dla równoległego użycia w Malezji). Tutaj aspekt leczniczy związany z kobiecością schodzi na drugi plan; dominuje roślina do palenia.

Słowiański los jest domowy. W Europie Środkowej i Wschodniej sadzono Leonurus w kącie warzywnika jako strażniczkę ogniska domowego i żeńskiej linii — tradycja wciąż żywa, przekazywana od babki do wnuczki, roślina-talizman zarówno progu, jak i ogrodu.

Jedna farmakologia, trzy wyobraźnie: to podręcznikowy przykład tego, jak roślina zmienia sens zależnie od kultury, która ją przyjmuje.

Samorodki

Człowiek, który żył 300 lat. Chińska legenda opowiada, że pewien mędrzec zamieszkał w odludnej dolinie pełnej Yi Mu Cao; jadł ją, wdychał, pił każdego dnia i przeżył trzy stulecia. Legenda mówi nie tyle „ta roślina jest cudowna”, ile „żyć w jej otoczeniu to żyć w wolniejszym rytmie” — długowieczność jako produkt uboczny zestrojenia.

Honeyweed. Pszczoły przepadają za jej okółkami kwiatów; w Brazylii pszczelarze celowo wysiewają Leonurus wokół uli, by uzyskać bardzo aromatyczny miód o różowopłowej barwie.

Dyskrecja jako medycyna. Marihuanilla nie jest spektakularna. Nie daje ani wizji, ani ekstaz. Jej cnotą jest subtelna regularność — łagodna obecność. W świecie, który goni za peak experience, proponuje odwrotność: to, co pozwala ci trwać dalej, wieczór po wieczorze.

Bezpieczeństwo

Głównym przeciwwskazaniem jest ciąża: działanie uterotoniczne nakazuje, by nigdy nie używać rośliny, dopóki ciąża trwa; tradycyjnie stosuje się ją wyłącznie po porodzie, pod nadzorem. Z ostrożności unikać jej podczas karmienia piersią. Ponieważ łagodnie spowalnia pracę serca i może obniżać ciśnienie, ostrożność jest wskazana przy niedociśnieniu lub bradykardii oraz przy lekach obniżających ciśnienie; jej lekkie działanie przeciwpłytkowe każe uważać przy lekach przeciwzakrzepowych, a jej uspokajający temperament nakazuje ostrożność przy alkoholu i innych środkach uspokajających. Odstawić około dwa tygodnie przed operacją. Alergia na Lamiaceae: rzadka, ale możliwa. Te informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują opinii specjalisty ochrony zdrowia.