Droomdagboek: opschrijven, herlezen, en de kruiden van de avond.

Hoe houd je een droomdagboek bij

Het schrift slaapt naast het bed, met een potlood, in het donker binnen handbereik. Bij het ontwaken, voor je beweegt of naar een scherm kijkt, schrijf je op wat er overblijft: een scène, een woord, een gevoel in het lichaam. De tegenwoordige tijd helpt („ik loop door een onbekend huis”), en een titel boven aan de bladzijde laat je de droom maanden later terugvinden.

Op ochtenden waarop niets terugkomt, noteer je de datum en de stemming bij het ontwaken: de bladzijde blijft open voor de volgende nacht. Stephen LaBerge, die aan Stanford lucide dromen onderzocht, zet dit dagboek aan het begin van de praktijk: een droom herkennen begint met hem onthouden (Exploring the World of Lucid Dreaming, 1990).

Dromen herlezen: de droomreeks van Jung

Carl Gustav Jung las dromen in reeksen. In Psychologie en alchemie (1944) volgt hij een lange reeks dromen van één dromer, de natuurkundige Wolfgang Pauli, en ziet hij motieven van nacht tot nacht terugkomen. Zelf legde hij vanaf 1913 zijn visioenen vast in zwarte schriften, later overgeschreven in het Rode Boek, uitgegeven in 2009.

Je eigen dagboek herlezen is dat gebaar op jouw maat: de plekken, dieren en mensen onderstrepen die terugkomen, en kijken naar de dagen die eraan voorafgingen.

Dromen delen: droomgroepen en droomcirkels

Bij de Kichwa in de Amazone begint de wayusa upina voor de dageraad: men drinkt guayusa rond het vuur en vertelt elkaar de dromen van de nacht. Bij de Haudenosaunee (Irokezen) beschreven jezuïtische missionarissen in de zeventiende eeuw dromen die in het dorp werden verteld en die de gemeenschap daarna hielp te vervullen (Robert Moss, Dreamways of the Iroquois, 2005).

De psychiater Montague Ullman opende in het Westen de droomgroepen: een droom wordt hardop voorgelezen, ieder antwoordt „als het mijn droom was …”, en de dromer houdt het laatste woord (Appreciating Dreams, 1996). Het dagboek geeft deze kringen hun stof.

De kruiden bij het droomdagboek

's Avonds een droomkruid; bij het ontwaken een kruid om te vertellen:

• Calea: thle-pela-kano, „het blad van God”, dat de Chontal in Oaxaca nemen om in dromen boodschappen te ontvangen. Onze dromers verbinden haar het vaakst met het onthouden van de droom 's ochtends.
• Blauwe lotus: de bloem van de Egyptische priesteressen, 's avonds als thee. Verschillende van onze dromers vertellen over levendigere dromen.
• Yauhtli: de Mexicaanse dragon van de Azteken, yauhtli in het Nahuatl, „wat wordt geofferd”. Een avondkop met een smaak van anijs.
• Undlela Ziimlophe: de wortel uit de ubulawu-familie die bij onze dromers, met Calea, de meeste verhalen over lucide dromen verzamelt.
• Guayusa: bij het ontwaken, de kop van de wayusa upina. Ze bevat cafeïne: een plant voor de ochtend.

De kruiden om dromen te onthouden, één voor één: kruiden om je dromen te onthouden. Op weg naar helderheid: kruiden voor lucide dromen.