Przejdź do treści
INFUSE
Lucuma (lukuma) w proszku

Złoto Inków

Lucuma lukuma w proszku

Pouteria lucuma

„Codzienna słodycz, odziedziczona po dolinach Inków.”

Andyjski owoc, który smakuje karmelem, nie będąc nim — słodki, złocisty, mączysty.

od 9,50 €

100g

Wybierz wariant ↓

Lucuma (Pouteria lucuma) rośnie w andyjskich dolinach Peru, Ekwadoru i Chile — to jej pierwotny botaniczny teren.

Lucuma (lukuma) w proszku

Codzienność

Lucuma

Łyżka złocistego proszku w porannym mleku albo smoothie.

2 · Ilość

Starannie dobrane · dostawa na cały świat · zwrot w ciągu 14 dni

Poza Unią Europejską przy odbiorze mogą zostać pobrane lokalny VAT i opłaty celne. Wysyłka i cło, kraj po kraju

⊹ Wpleść wokół

Uzupełnienie do Lucuma

Kliknij kartę, zrozum dopasowanie — i wybierz formę.

Pierwsza osoba, która o niej opowie?

✦ Lucuma · w jednym oddechu ✦

Codzienna słodycz, która słodzi jak karmel i odżywia jak pokarm.

Codzienność
Signature INFUSEIntensywność · ocena w skali do 10
Intensywność · ocena w skali do 10
codzienna słodycz10/10
smak karmelowo-klonowy10/10
łagodny słodzik9/10
pokarm-przyjemność9/10
dziedzictwo andyjskie8/10

Rejestr Złoto Inków, miąższ w kolorze szafranu, lody z Peru, owoc naczyń Moche · Keczua · doliny andyjskie · Peru-Ekwador-Chile

Lucuma (lukuma) w proszku — widok 2

⊹ Ścieżka rośliny

⊹ CZĘSTE PYTANIA ⊹

Odpowiadamy ci.

Co to jest lucuma?

Lucuma (Pouteria lucuma) to owoc andyjskiego drzewa z rodziny Sapotaceae, uprawianego od tysiącleci w dolinach Peru, Ekwadoru i Chile. Jej żółtoszafranowy miąższ, suchy i mączysty, ma naturalny smak klonu, karmelu i batata. Suszona i utarta na proszek, używana jest jako pożywienie i jako łagodny słodzik na co dzień.

Jak smakuje lucuma w proszku?

Smak ciepły i okrągły, między klonem, karmelem a batatem, z lekką nutą słodową. To ten smak — a nie działanie — sprawił, że lody z lucumą stały się najbardziej lubianymi lodami w Peru. Proszek nie jest kwaskowy jak większość owoców: jest łagodny i ziemisty, łatwy do połączenia z kakao, wanilią i mlekiem roślinnym.

Jak używać lucumy w proszku?

Jedna do dwóch łyżeczek (5 do 10 g) do smoothie, owsianki, roślinnego jogurtu, ciasta albo domowych lodów. Lucuma słodzi łagodnie, nie dominując; lekko zagęszcza i daje złocisty kolor. Wielu używa jej jako alternatywy dla cukru rafinowanego w deserach i w gorących napojach. To pożywienie.

Czy lucuma jest słodka?

Tak. To słodki owoc: jej proszek wnosi węglowodany, w tym cukry naturalne, oraz błonnik, a w kuchniach andyjskich służy jako łagodny słodzik. Przy cukrzycy albo opiece lekarskiej należy zasięgnąć opinii praktyka.

Lucuma a maca – jaka różnica?

Dwie andyjskie rośliny, dwa zastosowania. Lucuma to owoc słodki, pożywienie-przyjemność o smaku karmelu, używane przede wszystkim do słodzenia i odżywiania. Maca to korzeń z dużych wysokości, zaliczany do adaptogenów, używany dla wytrzymałości u podstaw i dla porannej energii. Można je łączyć: lucuma słodzi, maca wspiera.

Czy lucuma wymaga środków ostrożności?

Lucuma jest pożywieniem znanym od dawna i dobrze tolerowanym. Jak przy każdym owocu z rodziny Sapotaceae, osoby ze znanymi alergiami na te owoce zachowują ostrożność. W ciąży i podczas karmienia piersią zwykłe spożycie nie stwarza szczególnego problemu, ale w razie wątpliwości lepiej zasięgnąć rady. Prowadź własne poszukiwania (DYOR).

⊹ Rozdział · Pytania ⊹

Zapytaj, odpowiedz, podziel się.

Jedno pytanie, jedna odpowiedź — czasem kilka głosów. Społeczność odpowiada pierwsza; INFUSE uzupełnia, gdy to potrzebne.

Nikt jeszcze nie otworzył wątku o tej roślinie. Możesz być pierwszym głosem — prawdziwe pytanie, sposób użycia, wątpliwość, szczegół.

W głąbbotanika · fitochemia · historiaCzytaj

Botanika

Pouteria lucuma to drzewo o liściach zimozielonych z rodziny Sapotaceae, mogące osiągnąć 15 do 20 metrów. Pochodzi z umiarkowanych dolin andyjskich Ameryki Południowej (Peru, Ekwador, Chile) i owocuje przez kilka miesięcy w roku. Owoc, o kształcie od okrągłego do owalnego, mierzy 5 do 12 cm; jego cienka skórka w miarę dojrzewania zmienia barwę z zielonej na złocistobrązową, a jego żółtopomarańczowy miąższ jest suchy i mączysty — ma nietypową konsystencję, która odróżnia go od owoców soczystych. Jedno do kilku dużych, brązowych i błyszczących nasion znajdujących się w środku przyniosło mu przydomek „jajo Inków”. Dojrzewanie kończy się często po zbiorze, owoc zrywa się bowiem twardy i zostawia do dojrzenia.

Smak i użycie kulinarne

Osobliwość lucumy tkwi w jej smaku: tam gdzie oczekiwałoby się kwasowości owocu, znajduje się ciepła słodycz karmelu, klonu i batata, z nutą słodową. To ten smak tłumaczy jej centralne miejsce w peruwiańskim cukiernictwie — lody, musy, ciasta, koktajle mleczne — i jej reputację ulubionego smaku lodów w kraju. Proszek z suszonego i zmielonego owocu skupia w sobie tę słodycz i łatwo go dozować; służy jako naturalny słodzik, bogaty w błonnik, w napojach i w deserach.

Profil odżywczy (opisowy)

Lucuma jest przede wszystkim pożywieniem. Miąższ i proszek wnoszą węglowodany (w tym cukry naturalne, którym towarzyszy błonnik), błonnik pokarmowy, a także minerały (zwłaszcza żelazo, wapń, fosfor, potas) oraz karotenoidy odpowiedzialne za jej złocisty kolor — prekursory witaminy A. Znajdują się tam także witaminy z grupy B i witamina C. Te dane opisują pożywienie odżywcze.

Linia i długa historia

Lucuma należy do najstarszych udomowionych owoców Andów. Kultury przedinkaskie wybrzeża peruwiańskiego — Moche, Nazca i inne — uprawiały ją i ceniły na tyle, by przedstawiać ją na swojej ceramice, nadając naczyniom jej kształt albo malując ją na naczyniach rytualnych. Przechowywana w postaci suszonej, żywiła wspólnoty przez pory suche. Jej tradycyjna nazwa „Złoto Inków” mówi zarazem o jej wartości odżywczej i o jej kolorze. Dziś lucuma pozostaje znakiem andyjskiej tożsamości kulinarnej, eksportowanym głównie w postaci proszku — owoc codzienności, który poza Andami stał się poszukiwanym przysmakiem.