Weg van het Hart.

Verwarmen wat hard was geworden.

Een hart dat zich gesloten heeft, heeft zich beschermd, meer niet. Het is een bodem die een winter te veel is bevroren, en de vorst doorsta je met warmte, nooit met inspanning. Deze dix planten forceren niets. Ze gaan naast je zitten, en de tederheid stijgt vanzelf weer op, de tijd dat het hart zich herinnert dat het zich zonder risico kan openen.

Elk bewerkt een andere kwaliteit van de tederheid. De roos ontwapent en verzacht, terwijl de damiana het onderlichaam en het verlangen weer tot leven wekt. De bobinsana opent de innerlijke rivier, de mulungu sust in de diepte, en de cacao verwarmt van binnenuit, van de buik tot de handen die de tas vasthouden.