Przejdź do treści
INFUSE
Sinicuichi

Sinicuichi

Heimia salicifolia

« Strażniczka pamięci, przewodniczka do wewnętrznych krain. »

Sinicuichi rozświetla percepcję i otwiera na nowo dostęp do dawnych wspomnień.

Sinicuichi

Liście

Sen

Sinicuichi

Napar wieczorem, by otworzyć na nowo dostęp do wspomnienia.

2 · Ilość

Starannie dobrane · dostawa światowa · zwrot 14 dni

Czytaj Sinicuichi przez swój świat

Cała strona czyta się przez ten świat.

✦ Sinicuichi · w jednym oddechu ✦

Łagodne przebudzenie wspomnienia i intuicji — pamięć, sen, cicha radość.

SenRytuał

⊹ Ścieżka rośliny

⊹ Historie społeczności

To, co szepcze społeczność.

Dla tej rośliny nie ma jeszcze żadnej historii — nic zmyślonego, nic sfabrykowanego. Jeśli już ją znasz, twoja historia może otworzyć drogę tym, którzy przyjdą później.

⊹ ZADAJ SWOJE PYTANIE ⊹

Zapytaj Las o Sinicuichi

408 strawionych książek, 97 512 zaindeksowanych fragmentów. On odpowiada ci o liniach, synergiach, środkach ostrożności, rytualnych wariacjach.

⊹ CZĘSTE PYTANIA ⊹

Odpowiadamy ci.

Sinicuichi (Heimia salicifolia) – co to jest?

Sinicuichi (albo sinicuiche) to krzew o żółtych kwiatach, Heimia salicifolia, z rodziny krwawnicowatych, rosnący od południa Stanów Zjednoczonych po Argentynę. Rätsch odnotowuje też ludową nazwę yerba de las ánimas, ziele dusz. Jego sława, pamięć i odległe dźwięki, sięga Calderóna (1896) i Reka (1936).

Sinicuichi czy sinicuiche – jak się pisze?

Obie nazwy oznaczają tę samą roślinę, Heimia salicifolia. W Meksyku najczęściej pisze się sinicuiche; spotyka się też sinicuichi, a po angielsku sun opener.

Sinicuichi – działanie?

Co się opisuje: przyjemne odprężenie, świat zabarwiony na żółto, dźwięki, które zdają się dochodzić z daleka, dawne wspomnienia, które wracają (Calderón 1896; Reko 1936). Co zmierzono: Malone i Rother (1994) stwierdzili, że jego alkaloidy przyjmowane doustnie nie mają przypisywanego im działania. Sam Calderón nic nie poczuł.

Jak zaparzyć napar z sinicuichi?

Napar według INFUSE: 1 łyżeczka całych liści w parującej wodzie około 80 °C, parzyć 5 do 10 minut, raczej wieczorem. Pełniejszy sposób tradycyjny to fermentowany eliksir: liście lekko zwiędnięte na słońcu, potem pozostawione do maceracji na 24 do 48 godzin w świeżej, przykrytej wodzie.

Czy sinicuichi to ziele snu jak Calea?

Calea ma udokumentowane użycie senne u Chontalów i badanie na ludziach. Sinicuichi niesie przede wszystkim sławę rośliny pamięci, bez znanego tradycyjnego użycia rytualnego (Rätsch 2005). Dla Domu to roślina, którą się wzywa, by przypomnieć sobie sny i dawne czasy.

Czy sinicuichi jest niebezpieczny?

W dawkach tradycyjnych jest zwykle dobrze tolerowany, ale jego związki czynne wpływają na prostaglandyny: dlatego jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią i nie zaleca się go z alkoholem, lekami uspokajającymi ani przeciwdepresyjnymi. To roślina na wybrane chwile.

Dlaczego nazywa się sun opener, „otwieracz słońca”?

„Sun opener” to jedna z jego ludowych nazw po angielsku; jej pochodzenia nie podają źródła, które przeczytaliśmy. Odbija dwie rzeczy: niektórzy proponowali, że roślina to tonatiuh yxiuh, „ziele słońca”, z azteckiego zielnika z 1552 roku, co pozostaje hipotezą; a Calderón podał, że pod jego wpływem świat miał żółknąć.

Skąd pochodzi sinicuichi INFUSE?

Heimia salicifolia to krzew pochodzący z obszaru od Meksyku po Argentynę.

Gdzie kupić sinicuichi?

Tutaj: całe liście sinicuichi (Heimia salicifolia), na wieczorny napar albo tradycyjny fermentowany eliksir. Na filiżankę wystarczy łyżeczka.

Jak często używać sinicuichi?

Dom zostawia go na wybrane chwile w odstępach, raz lub dwa razy w miesiącu. Zacznij od małej ilości, jako prosty napar, żeby poznać własną wrażliwość.

Czy sinicuichi to psychodelik?

Takiego działania nie wykazano: Malone i Rother (1994) stwierdzili, że jego alkaloidy przyjmowane doustnie nie mają przypisywanego im działania, a Calderón, od którego w 1896 roku zaczęła się jego sława, nic nie poczuł. Oferujemy go jako roślinę pamięci i snu, do łagodnego poznawania.

Czy sinicuichi jest legalny?

Jest w wolnej sprzedaży we Francji. Przed zamówieniem sprawdź przepisy obowiązujące w Twoim kraju. INFUSE nie ponosi odpowiedzialności za zatrzymanie przesyłki przez urząd celny.

⊹ Rozdział · Pytania ⊹

Zapytaj, odpowiedz, podziel się.

Jedno pytanie, jedna odpowiedź — czasem kilka głosów. Społeczność odpowiada pierwsza; INFUSE uzupełnia, gdy to potrzebne.

Nikt jeszcze nie otworzył wątku o tej roślinie. Możesz być pierwszym głosem — prawdziwe pytanie, sposób użycia, wątpliwość, szczegół.

Anonimowo, jeśli wolisz.

W głąbbotanika · fitochemia · historia

Dla tych, którzy chcą zejść głębiej niż strona: botanika, chemia, a potem cztery głosy, każdy nazwany. ◆ to, co tradycja zostawiła na piśmie, ◇ to, co zmierzyły badania, ● to, co opowiadają nasi śniący, ☾ to, co mówi Dom.

Botanika

Heimia salicifolia (Kunth) Link to krzew z rodziny krwawnicowatych (Lythraceae), o wąskich liściach podobnych do wierzbowych (salicifolia, „o liściach wierzby”) i o drobnych żółtych kwiatach z sześcioma płatkami. Jej zasięg biegnie od południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych przez Meksyk aż po Argentynę; lubi wilgotne, nasłonecznione podłoże. Po angielsku nazywa się sinicuichi albo sun opener. Nazwa od dawna budzi pomyłki: już w 1926 roku Reko zauważył, że sinicuichi oznaczało też inne rośliny, wśród nich Erythrina coralloides, Piscidia erythrina i gatunki Rhynchosia.

Fitochemia

Zidentyfikowano ponad tuzin alkaloidów chinolizydynowych (Malone & Rother 1994). Główny to wertyna (zwana też kriogeniną), obok litryny, nezodyny, lifoliny i innych, a także garbniki i flawonoidy. Wertyna wykazuje działanie uspokajające (ataraktyczne), przeciwzapalne, po części przez hamowanie syntazy prostaglandyn, i rozkurczowe.

◆ Udokumentowana tradycja

Sprowadza się do sławy. W 1896 roku Calderón podał, że jej napój miał barwić świat na żółto i sprawiać, że dźwięki zdają się dochodzić z daleka; spróbował go i nic nie poczuł. Reko opisał później przygotowanie: zwiędłe liście fermentowane na słońcu co najmniej przez dzień (Reko 1936). Rätsch nie zna żadnego tradycyjnego użycia rytualnego (Rätsch 2005, s. 267). To najbardziej tajemnicze z naszych ziół snu i najmniej udowodnione.

◇ Sinicuichi – działanie: co mówią badania

Malone i Rother (1994) stwierdzili, że jej alkaloidy przyjmowane doustnie nie mają przypisywanego im działania. Wertyna, jej główny alkaloid, okazała się w laboratorium uspokajająca i przeciwzapalna.

● Nasi śniący

Ta roślina nie ma jeszcze żadnej opinii opublikowanej w INFUSE.

☾ Dom

Strażnik Wspomnień i Przewodnik po Wewnętrznych Krainach, Sinicuichi to mistyczny odkrywca ukrytych prawd, wyrocznia zapomnianych czasów. Znany jako Roślina Pamięci i Wizji, używany, by przypominać sobie sny albo dawne wydarzenia.

Medycyna ludowa

Meksykańska medycyna ludowa używała Heimia do innych celów, na długo zanim jej sława dotarła do snu: przeciw kile, na poty, na obniżenie gorączki, jako środka przeczyszczającego i moczopędnego oraz w kąpielach po porodzie (Malone & Rother 1994).

Sinicuichi: skutki uboczne i środki ostrożności

W dawkach użycia ludowego (kilka gramów liści w naparze albo w fermentowanym przygotowaniu) sinicuichi jest zwykle dobrze tolerowany. Opublikowany przypadek opisuje 26-letniego mężczyznę, który wypił napar fermentowany przez 24 godziny z drożdżami i cukrem: bóle mięśni i lekka gorączka, następnego dnia wrócił do domu (Kempf i in. 2008, Forensic Science International). Ponieważ jej związki działają na prostaglandyny, a historycznie używano jej do wywoływania miesiączki, nie stosuje się jej w ciąży ani podczas karmienia piersią. Nie łącz jej z alkoholem, lekami uspokajającymi, serotoninergicznymi lekami przeciwdepresyjnymi ani lekami na ciśnienie. Przygotowanie fermentowane wymaga ścisłej higieny (czysty słoik, dobra woda). Przyjmuj ją z rozwagą, w cyklach intencji.

Monografia o sinicuichi (po angielsku) opowiada w całości o „otwierającym słońce” i jego sławie rośliny pamięci; nasz przewodnik po ziołach na świadome sny pokazuje jego miejsce wśród innych roślin snu, a relacje naszych śniących czekają jeszcze na pierwsze świadectwa.

Źródła: Malone M.H. & Rother A. 1994, Journal of Ethnopharmacology 42:135-159 · Kempf J. i in. 2008, Forensic Science International 179:e57-61 · Calderón J.B. 1896 i Reko V.A. 1936, według literatury o Heimia · Wasson R.G. 1973.

Źródła czterech głosów: Malone M.H. & Rother A. 1994, „Heimia salicifolia: a phytochemical and phytopharmacologic review”, Journal of Ethnopharmacology 42:135-159 · Rätsch C. 2005, The Encyclopedia of Psychoactive Plants, s. 266-268.